Sporty Saneczkowe
W sportach saneczkowych, jak nie trudno się domyślić, wszystko kręci się wokół saneczek. Jest to zimowa dyscyplina sportu, która polega na tym, że na odpowiednio, wcześniej przygotowanych torach ścigają się zawodnicy w odpowiednich "pojazdach". Jest to dość niebezpieczna dyscyplina sportowa, gdyż przy prędkościach jakie uzyskują zawodnicy przy zjeździe, jeden nieuważny ruch może skończyć się tragicznie. Do sportów saneczkowych możemy zaliczyć bobsleje, skeleton jak i saneczkarstwo. Pokrótce poniżej opiszemy każdą z tych dyscyplin. Bobsleje, chyba najbardziej popularna odmiana sportów saneczkowych, zawodnicy zjeżdżają po specjalnie przygotowanym torze w saniach, to jest bobslejach. Tor zazwyczaj ma długość od 1500m do 2000m. Zawodnicy zjeżdżają w różnych składach osobowych, może ich być w bobsleju czterech, a może być tylko jeden. W czasie zjazdu mogą oni pędzić z prędkością grubo ponad 100 km/h, a więc musza być bardzo ostrożni. Pierwsze zawody bobslejowe, zostały rozegrane w 1893r. w Szwajcarii. W Polsce owy sport nie jest w jakiś sposób bardzo popularny, zresztą jak wszystkie sporty saneczkowe, Polacy nie odnosili w nich jakiś spektakularnych sukcesów. Saneczkarstwo jest bardzo podobne do bobslejów, tutaj również zjeżdża się z specjalnych torów saneczkowych, naturalnych lu sztucznych. Jedyna różnica jaka jest między tymi dyscyplinami, to, iż w saneczkarstwie mamy do dyspozycji inny "pojazd", a mianowicie sanki. Konkurencje jakie są rozgrywane to jedyna i dwójka, czyli przejazd indywidualny, lub też w duecie. Od 1914r. rozgrywane są Mistrzostwa Europy w tej dyscyplinie sportu. Najbardziej niebezpieczną odmianą sportów saneczkowych jest skeleton, który przeznaczony jest już dla ludzi naprawdę odważnych i o silnej psychice. Jest on podobny do saneczkarstwa, jednak tutaj zjeżdża w takiej pozycji, iż głowa zawodnika znajduje się na samym czubku (początku) sanek (w saneczkarstwie i bobslejach zawodnicy jadą w normalnej pozycji leżącej). Ta konkurencja jest już tylko i wyłącznie indywidualna, a sanie na których zjeżdża zawodnika ważą aż 50 kg. Skeletonista przy swoim zjeździe, przekracza często prędkości 100 km/h, a co za tym idzie, jest to bardzo niebezpieczne. Ma on co prawda na głowie specjalny kask chroniący go w pewien sposób przed wypadkiem, jednak jeśli dojdzie już do czegoś takiego, przy tych niezwykłych prędkościach, zawodnik jest w wielkim niebezpieczeństwie. Podsumowując do tego sportu nadają się ludzie o silnych nerwach oraz wielkim spokoju i odwadze...